रात्र…चिरःकाल टिकणारी
लहानपणी रात्र कशी अगदी लवकर यायची थकलेल्या मला कशी पटकन निजवायची. कळु लागले तशी रात्र ही शांत झाली तिला मला जणु स्वतःची ओळख मिळाली. तरूण झालो तेंव्हा रात्र कशी रोमांचित होई रातराणीच्या वासानं ती धुंद होउन गाई. संसाराच्या धावपळीत चैन रात्रीची हरपली काळजीने ग्रस्त रात्र उशीराने झोपू लागली. स्वप्नाळु रात्र फार काळ नाही स्वप्नात रमली वास्तवाच्या […]